In 1990 begon ik als autodidact met boetseren. Het was dé manier om mijn gevoel, mijn belevingswereld in figuratieve beelden tot uitdrukking te brengen.
De beeldende kunst werd een deel van mijn leven en ik beleefde er veel voldoening aan.

In 2005 leerde ik de beeldhouwer Charles Dumernit kennen. Het veranderde mijn leven totaal. Hij nodigde me uit in zijn atelier en onderwees me in de klassieke beeldhouwkunst. Het dagelijks werken met Charles in zijn atelier maakte dat het boetseren mijn lust en leven werd.
Ik leerde nog verfijnder te boetseren waardoor ik mijn intense gevoelens voor de ontroerende schoonheid van mens en dier, de natuur, mijn grote inspiratiebron, kon vormgeven.
Tevens liet Charles me kennis maken met de vele andere aspecten van het beeldhouwvak, zoals armaturen maken, een kleibeeld naar gips omvormen, een mal maken van een beeld in was, het bijwerken van een beeld in brons, en het patineren. Sindsdien deel ik Charles zijn bevlogenheid, toewijding en gedrevenheid, enthousiasme en bezieling én de onuitputtelijke bron van liefde voor het beeldhouwen, het creëren.

Ik ben tevens in 2005 gestart met de opleiding aan het Institutum Sculptori Planca onder leiding van Charles om mij zowel praktisch als theoretisch nog meer te ontwikkelen. Dit traject heb ik middels een meestertoets afgerond in 2010 en vanaf dat moment wil ik mijn toeschouwers nog meer inspireren en uitnodigen deze liefde voor de beeldhouwkunst met mij te delen.